تحصیل کارشناسی در اتریش

سلام، من یگانه‌ام، ۲۶ سالمه.دوستام همیشه یه شوخی باهام می‌کردن. می‌گفتن: «آخر هر دورهمی، معلوم نیست چطور، ولی همه آخرش کنار تو می‌شینن و درد دل می‌کنن!»راستش خودمم هیچ‌وقت از شنیدن حرف آدم‌ها خسته نمی‌شدم. از اینکه بفهمم هر کسی چرا یه جور فکر می‌کنه یا چطور میشه کمکش کرد، لذت می‌بردم. شاید برای همین بدون هیچ شکی رشته روانشناسی رو انتخاب کردم.بعد از فارغ‌التحصیلی، مدتی مشغول کار شدم. زندگی آروم پیش می‌رفت، اما ته دلم حس می‌کردم هنوز جای رشد دارم. همیشه دلم می‌خواست توی یک سیستم آموزشی جدید درس بخونم.از همون موقع، هدفم آلمان بود.شروع کردم زبان آلمانی خوندن، برای خودم برنامه ریختم و مطمئن بودم باید تا سطح C1 برسم، بعد تازه اپلای کنم.مدت‌ها بود صفحه اینستاگرام سبزاپلای رو دنبال می‌کردم و داستان پذیرش دانشجوها رو می‌خوندم. بالاخره یه روز تصمیم گرفتم فقط برای اینکه خیالم راحت بشه، یه جلسه مشاوره رزرو کنم.توی جلسه با آقای موسوی صحبت کردم و دقیقاً همون‌جا مسیرم عوض شد.بعد از بررسی رزومه‌م، گفتن:«چرا خودت رو محدود به آلمان کردی؟»بعد برام توضیح دادن که برای بعضی از دانشگاه‌های اتریش، می‌تونم با A2 آلمانی پذیرش مشروط بگیرم و یا با آیلتس حداقل ۶.۵ اقدام کنم و لازم نیست منتظر C1 بمونم.راستش چند ثانیه فقط سکوت کرده بودم.همه این مدت فکر می‌کردم هنوز برای اقدام زوده، در حالی که فقط از یک مسیر بهتر خبر نداشتم...آیلتس دادن رو یه کار بیهوده میدونستم، سطح زبانم خوب بود ولی در نهایت باید زبان بومی اون کشور رو یاد میگرفتم و ترجیحم این بود به همون زبان درس بخونم..همون روز که جلسه تموم شد، تمام برنامه‌ای که برای آلمان چیده بودم عوض شد. برگشتم خونه، ساعت‌ها درباره دانشگاه‌های اتریش تحقیق کردم و هرچی بیشتر می‌خوندم، بیشتر مطمئن می‌شدم این مسیر برای شرایط من منطقی‌تره.چند روز بعد قرارداد بستم و برای لگال مدارکم آماده شدم، پرونده‌م آماده شد و برای دانشگاه‌های اتریش اقدام کردیم.راستش، از همون لحظه‌ای که مدارکم ارسال شد، هر روز ایمیلم رو چک می‌کردم. حتی یه دفترچه کوچیک کنار میزم گذاشته بودم و هر بار که یکی از مراحل پرونده جلو می‌رفت، تاریخش رو یادداشت می‌کردم. شاید برای بقیه کار عجیبی باشه، ولی برای من هر مرحله یعنی نزدیک‌تر شدن به رؤیایی که مدت‌ها منتظرش بودم.تا اینکه یک روز صبح،گوشیم زنگ خورد.شماره کارشناس تیم سبزاپلای بود که از داخل ایران با بچه ها هماهنگی های لازم رو انجام میداد.با خودم گفتم احتمالاً درباره یکی از مدارکه.اما هنوز سلام و احوالپرسی تموم نشده بود که شنیدم:«یگانه جان، تبریک... از دانشگاه وین پذیرش گرفتی.»چند لحظه هیچ حرفی نزدم.فقط نشستم روی مبل و دوباره پرسیدم:«دانشگاه وین؟ جدی؟»وقتی تماس تموم شد، اولین کاری که کردم این بود که رفتم سراغ همون دفترچه‌ای که توش تاریخ‌ها رو می‌نوشتم و پایین آخرین صفحه نوشتم:«پذیرش دانشگاه وین؛ کارشناسی ارشد علوم تربیتی.»اون لحظه تازه فهمیدم گاهی چیزی که آدم رو از رسیدن به هدفش دور نگه می‌داره، کمبود رزومه یا مدرک نیست؛ فقط نداشتن اطلاعات درسته.من ماه‌ها فکر می‌کردم باید حتماً کلی صبر کنم و بعد برای آلمان اقدام کنم.اما یک جلسه مشاوره باعث شد بفهمم مسیر مناسب‌تری هم وجود داره؛ مسیری که باعث شد زودتر وارد پروسه اپلای بشم و امروز نامه پذیرش دانشگاه وین رو توی دستم داشته باشم.گاهی فقط کافیه به جای اینکه مدت‌ها منتظر بمونی، از کسی که مسیر رو می‌شناسه سؤال بپرسی.شاید همون سؤال، کل آینده‌ت رو تغییر بده.مهاجرتت رو با پر کردن فرم مشاوره رایگان با تیم سبزاپلای شروع کن:🔗 لینک فرم مشاوره

من زینب هستم، ۲۵ سالمه و کارشناسی مهندسی مواد خوندم.از همون دوران دانشگاه، ادامه تحصیل خارج از ایران یکی از هدف‌هام بود. برای همین سعی کردم در کنار درس، روی زبان انگلیسی هم کار کنم و در نهایت تونستم آیلتس ۶.۵ بگیرم.راستش اول مسیر، فکر می‌کردم با توجه به اینکه زبان انگلیسیم خوبه، بهتره سراغ کشورها و دانشگاه‌هایی برم که بتونم با زبان انگلیسی براشون اقدام کنم.تا اینکه با سبزاپلای آشنا شدم.وقتی درباره شرایط مختلف کشورها و مسیرهای اپلای با تیم مشورت کردم، با یک گزینه جالب آشنا شدم؛ اتریش و امکان گرفتن پذیرش مشروط.یعنی می‌تونستم ابتدا برای دانشگاه پذیرش بگیرم، یک دوره زبان آلمانی رو بگذرونم و بعد از رسیدن به سطح زبان موردنظر، وارد دوره اصلی کارشناسی ارشد بشم.از طرف دیگه، یکی از نکات مثبتی که درباره اتریش برای من وجود داشت، هزینه پایین‌تر تحصیل نسبت به خیلی از گزینه‌های دیگه بود. اینکه لازم نبود برای تحصیل شهریه‌های سنگین پرداخت کنم، باعث شد این انتخاب برام منطقی‌تر و مطمئن‌تر بشه.این مسیر برای من خیلی جذاب بود.چون تا قبل از اون، اصلاً برنامه‌ای برای تحصیل به زبان آلمانی نداشتم و طبیعتاً یادگیری یک زبان جدید هم خودش چالش بزرگی بود. ولی وقتی شرایط اتریش و مسیر پذیرش مشروط رو فهمیدم، با خودم گفتم چرا که نه؟تصمیم گرفتم به جای اینکه فقط به مسیر انگلیسی‌زبان فکر کنم، یک مسیر جدید رو امتحان کنم و شروع کردم به یادگیری آلمانی.با اینکه هنوز در ابتدای مسیر بودم و سطح زبان آلمانیم بالا نبود، تصمیمم رو گرفته بودم که این راه رو تا آخر ادامه بدم.در کنار آلمانی، سابقه تحصیلی و علمی خودم در مهندسی مواد هم کمکم می‌کرد. در دوران کارشناسی تجربه فعالیت آزمایشگاهی در حوزه علم و مهندسی مواد داشتم و با روش‌های آزمایشگاهی و مشخصه‌یابی مواد هم آشنا شده بودم.بعد از آماده شدن مدارک و طی شدن مراحل اپلای، منتظر نتیجه بودم.تا اینکه خبر اولین پذیرش رسید.‏University of Viennaبرای مقطع کارشناسی ارشد Chemistry and Technology of Materials پذیرش مشروط گرفتم.یعنی حالا یک قدم جدی به هدفم نزدیک‌تر شده بودم و فقط باید مسیر زبان آلمانی رو ادامه می‌دادم تا بتونم وارد دوره اصلی تحصیلم بشم.اینجا دیگه واقعاً خوشحال بودم؛ چون تصمیمی که چند ماه قبل گرفته بودم و در ابتدا شاید کمی غیرعادی به نظر می‌رسید، حالا داشت نتیجه خودش رو نشون می‌داد.شاید اگر اون روز با سبزاپلای مشورت نمی‌کردم و با شرایط پذیرش مشروط اتریش آشنا نمی‌شدم، اصلاً به این مسیر فکر نمی‌کردم.گاهی برای رسیدن به چیزی که می‌خوای، لازم نیست همه شرایط از روز اول ایده‌آل باشه؛ کافیه یک مسیر مناسب پیدا کنی و حاضر باشی برای رسیدن بهش چیزهای جدید یاد بگیری.برای من، اون چیز جدید زبان آلمانی بود.اگه تو هم فکر می‌کنی شرایطت برای مهاجرت تحصیلی مناسبت نیست یا نمی‌دونی از چه مسیری باید اقدام کنی، شاید فقط هنوز مسیر درست خودت رو پیدا نکردی.مشاوره رایگان سبزاپلای می‌تونه شروع همین مسیر باشه. روی لینک زیر کلیک کن👇🏻لینک مشاوره رایگان تخصصی اپلای تحصیلی به اروپا

من محمدمهدی هستم و از همون سال‌های دبیرستان، مسیر تحصیلیم رو در رشته ریاضی و فیزیک ادامه دادم. معدل دیپلمم ۱۸.۲۵ شد و بعد از اون تصمیم گرفتم آینده تحصیلی و کاری خودم رو در حوزه‌ای بسازم که همیشه بهش علاقه داشتم.اما یه جایی از مسیر، به این نتیجه رسیدم که اگر واقعاً می‌خوام توی این حوزه پیشرفت کنم، شاید بهتر باشه برای ادامه تحصیل، محیط جدیدی رو تجربه کنم.اینجا بود که بحث مهاجرت تحصیلی برای من جدی شد.البته تصمیم به رفتن اصلاً به این سادگی نبود.یک طرف ماجرا هیجان تجربه زندگی در یک کشور جدید و تحصیل در یک دانشگاه معتبر بود و طرف دیگه، کلی سؤال و نگرانی داشتم.آیا می‌تونم از پس زندگی مستقل بر بیام؟هزینه‌های زندگی رو چطور مدیریت کنم؟آیا زبان آلمانی برای تحصیل و زندگی کافی هست؟و مهم‌تر از همه، اصلاً با شرایط تحصیلی من کدوم دانشگاه‌ها گزینه مناسبی هستن؟از بین کشورهای مختلف، اتریش خیلی زود توجه من رو جلب کرد.یکی از دلایلش این بود که دانشگاه‌های اتریش، مخصوصاً در حوزه‌های فنی و مهندسی، اعتبار خوبی دارن و از طرفی هزینه تحصیلشون نسبت به خیلی از گزینه‌های دیگه منطقی‌تره.اما یک چالش مهم وجود داشت:زبان آلمانی.اگر قرار بود مسیر اتریش رو انتخاب کنم، باید با زبان آلمانی هم کنار می‌اومدم.یادگیری یک زبان جدید در کنار درس و برنامه‌ریزی برای مهاجرت اصلاً کار راحتی نبود. بعضی وقت‌ها حس می‌کردم هم‌زمان دارم برای دو تا هدف مختلف تلاش می‌کنم؛ یکی آماده شدن برای دانشگاه و یکی آماده شدن برای زندگی در یک کشور آلمانی‌زبان.ولی تصمیمم رو گرفته بودم.شروع کردم جدی‌تر روی زبان آلمانی کار کردن و در کنارش، درباره دانشگاه‌ها و شرایط پذیرش تحقیق کردم.هرچه بیشتر درباره دانشگاه‌های اتریش می‌خوندم، یک اسم بیشتر از بقیه توجهم رو جلب می‌کرد:دانشگاه فنی وین.دانشگاهی که برای کسی با پیش‌زمینه مهندسی انتخاب خیلی جذابی بود.اما طبیعتاً فقط علاقه کافی نبود.باید مدارکم رو آماده می‌کردم، شرایط پذیرش رو دقیق بررسی می‌کردم و مطمئن می‌شدم همه چیز مطابق خواسته دانشگاه پیش می‌ره.یکی از سخت‌ترین قسمت‌های مسیر همین جزئیات بود؛ اینکه هیچ مدرکی جا نمونه، ترجمه‌ها درست باشن و هر مرحله دقیقاً در زمان خودش انجام بشه.از طرف دیگه، هرچقدر به زمان ارسال درخواست نزدیک‌تر می‌شدم، استرسم هم بیشتر می‌شد.بالاخره بعد از کلی بررسی و آماده‌سازی، درخواست ارسال شد.و بعد...انتظار شروع شد.اون روزها هر بار که ایمیل جدیدی دریافت می‌کردم، اولین فکرم این بود که نکنه جواب دانشگاه باشه.از طرفی سعی می‌کردم خودم رو سرگرم کنم و بهش فکر نکنم، ولی واقعیت اینه که وقتی برای یک هدف بزرگ برنامه‌ریزی کردی، نمی‌تونی به نتیجه‌اش فکر نکنی.تا اینکه بالاخره جواب رسید.‏TU Wien وقتی دیدم از دانشگاه فنی وین پذیرش گرفتم، واقعاً حس عجیبی داشتم.دانشگاهی که تا چند ماه قبل فقط اسمش رو در سایت‌ها و رتبه‌بندی‌ها می‌دیدم، حالا قرار بود مقصد تحصیلی من باشه.پذیرش برای کارشناسی مهندسی برق و فناوری اطلاعات بود؛ دقیقاً در مسیری که به علاقه و پیش‌زمینه تحصیلی من نزدیک بود.اون لحظه بیشتر از هر چیزی به مسیر پشت سر این نامه فکر می‌کردم.به روزهایی که هنوز مطمئن نبودم اتریش رو انتخاب کنم یا نه.به نگرانی‌هایی که درباره هزینه‌ها و زندگی در یک کشور جدید داشتم.به ساعت‌هایی که برای زبان آلمانی گذاشتم.به تمام دفعاتی که مدارکم رو چک کردم تا مطمئن بشم چیزی اشتباه نیست.و به روزهایی که منتظر یک ایمیل بودم و نمی‌دونستم قرار هست چه جوابی بگیرم.حالا یک نامه جلوی روم بود که می‌گفت:قبول شدی.البته می‌دونم گرفتن پذیرش پایان مسیر نیست.حالا باید برای رفتن آماده بشم؛ از کارهای مربوط به ویزا و مدارک گرفته تا پیدا کردن محل زندگی، برنامه‌ریزی مالی و آماده شدن برای شروع زندگی دانشجویی در وین.ولی این بار حداقل یک چیز رو با اطمینان می‌دونم:قراره فصل بعدی زندگی من در TU Wien شروع بشه. و شاید چند سال بعد، وقتی به امروز نگاه کنم، یادم بیاد که همه‌چیز از یک تصمیم شروع شد؛ تصمیمی که در ابتدا پر از سؤال و تردید بود، اما در نهایت من رو به جایی رسوند که همیشه آرزوش رو داشتم.اگر تو هم مدت‌هاست به تحصیل در اروپا فکر می‌کنی ولی نمی‌دونی از کجا باید شروع کنی، شاید وقتشه اولین قدم رو برداری.مشاوره رایگان سبزاپلای می‌تونه شروع همین مسیر باشه.فرم مشاوره رایگان با تیم سبزاپلای