تحصیل در اتریش بدون مدرک زبان

وقتی رشته ی علوم ورزشی رو انتخاب کردم بخاطر علاقه ای که بهش داشتم هرکس که می فهمید میگفت چرا این رشته رو انتخاب کردی؟ تو که باهوشی تو که درست خوبه و...مشکلات من از همون اول شروع شد . نگاه اشتباه جامعه به رشته ای که من علاقه داشتم توش تحصیل و کار کنم . به هر حال وقتی وارد دانشگاه شدم خوب درس خوندم و سعی کردم که بعد از گرفتن مدرک کارشناسی م وارد بازار کار بشم و به درآمد برسم .تصورات من راجع به بازار کار مثبت بود و فکر میکردم قراره همه چیز خوب پیش بره . اما درآمدم هیچ وقت به اون مقداری که میخواستم نرسید و جایگاه شغلی م هم در حدی که براش تلاش کرده بودم خوب و کافی نبود .همش با خودم فکر میکردم اگر ایران نبودم هم باز شرایط همین می شد یا فرق می کرد؟ آیا اشتباه کردم که زودتر به فکر مهاجرت نبودم یا خارج از ایران هم تحصیلات و شغل من جایگاه واقعی خودش رو نداشت؟من 31 سالم شده بود و هر روز به این فکر میکردم که چرا توی دهه ی 20 سالگی اقدامی نکردم از ایران برم؟ من آرزوی یه زندگی کم دغدغه و آزاد رو داشتم و دلم میخواست بتونم به کشورهای مختلف سفر کنم . اما این اتفاق نیفتاده بود و فکر میکردم تمام فرصت هام رو از دست دادم .از روی کنجکاوی از یکی از دوستام که یک سال پیش برادرش مهاجرت کرده بود اتریش پرسیدم که مراحلش چجوری بوده و یه سری توضیحات راجع به تحصیل رایگان به اتریش و نداشتن محدودیت سنی توی این کشور داد و حسابی ذهن منو درگیر کرد . چون اولین بار بود که حس میکردم ممکنه بتونم اقدام کنم و از ایران برم .تصمیم گرفتم راهی که برادر دوستم رفته بود رو منم برم و اولین قدم گرفتن مدرک زبان بود . از 31 سالگی تا 32 سالگی زمان زیادی از اوقات فراغتم رو به آموزش زبان اختصاص دادم و تونستم مدرک زبان C1 آلمانی بگیرم .به توصیه ی همون دوستم با سبز اپلای مشاوره رایگان گرفتم و خیلی زود قرارداد بستم و کل پروسه ی مهاجرتم توی کمتر از 4 ماه اتفاق افتاد .احساس میکنم مثل برق و باد گذشت و هنوزم باورم نمیشه موفق شدم . شاید تنها چیزی که باعث شد منم به خواسته م برسم و برم برای مقطع کارشناسی ارشد توی یه کشور اروپایی ادامه تحصیل بدم و آینده ی بهتری رو بسازم این بود که اطلاعاتی کسب کردم که منو از ناامیدی نجات داد . اگر این داستان رو تا اینجا خوندین احتمالا متوجه شدین که بهتره زودتر اقدام کنین و مشاوره ی رایگان تیم سبز اپلای رو از دست ندین .

اسمم مرجانه، ۲۴ ساله، اهل دامغانِ کویر. همونجا بزرگ شدم، بین شن های روان و آسمون پرستاره. بابام همیشه تو باغچه‌ی کوچیکمون گل می‌کاشت. منم از بچگی عاشق بوی خاک خیس و سبزیِ جوانه‌ها بودم. انگار ریشه‌هام توی همون خاک بود. ولی یه جورایی همیشه می‌دونستم که قرار نیست همونجا بمونم.دانشگاه تهران قبول شدم، گیاه‌شناسی. عاشقش بودم. ولی توی همون سال‌ها، یه چیزی تو دلم رو می‌خاره. حسی که می‌گفت "اینجا جای تو نیست، مرجان. جای تو جاییه که بتونی بزرگتر فکر کنی، آزادتر نفس بکشی..انگلیسی‌م معمولی بود. آیلتس که می‌خوندم، حس می‌کردم مغزم داره دود می‌کنه! Listening که می‌رسید، انگار طرف توی یه تونل حرف می‌زد! خودم رو انداختم توی دنیای انگلیسی. فیلم بی زیرنویس، پادکست، حتی آشپزی رو با دستور انگلیسی تمرین می‌کردم! بعد از شش ماه جنگیدن، آخرش آیلتس ۷ گرفتم. روز جوابش، انقدر گریه کردم که بابا فکر کرد رد شدم!اینترنت رو زیرو رو کردم. هر موسسه‌ای یه حرفی می‌زد. حس می‌کردم گم شدم. تا اینکه یه روز، تو یه گروه تلگرامی مربوط به مهاجرت تحصیلی، دیدم یکی نوشته: "با موسسه‌ی سبز اپلای از دانشگاه اتریش پذیرش گرفتم." پیام دادم. جواب دادن. یه تماس تصویری گذاشتیم با مشاورشون. مسیر رو برام شفاف کردن : از انتخاب دانشگاه تا نامه‌ی انگیزشی. بهم گفتن دانشگاه وین (Uni Wien) برای رشته‌ی من عالیه.صبر کردن برای اومدن نتایج پذیرشم بدترین روزای زندگیم بود و حس سرگردمی داشتمبعد از اومدن پذیرش خیالم راحت تر شد و روند سفارت و ویزا رو پیش بردمجمع کردن یک عمر زندگی توی دو چمدون سخت‌ترین معمای زندگیم بود! مجبور شدم عکس‌های قدیمی، حتی یه مشت از خاک باغچه‌ی بابا رو فقط یه قاشق بذارم توی یه قوطی کوچیک. خداحافظی از پدر و مادری که تو چشاشون اشک بود ولی لبخند می‌زدن، از دامغانی که آفتابش تو پوستم بود، داغونم کرد.الان، یک سال و نیم از اون روزها گذشته. دارم روی پایان‌نامه‌ام کار می‌کنم، راجع به سازگاری گیاهان شهری. تو کتابخونه‌ی بزرگ دانشگاه درس می‌خونم، جایی که روزی توی خواب‌هام هم نمی‌دیدم بشینمپایان.البته که این تازه اولِ راهه!برای شروع مسیرت و ارزیابی شرایطتت و مشاوره و راهنمایی با تیم سبز اپلای همین الان روی درخواست مشاوره کلیک کن و اطلاعاتت رو وارد کنفرم مشاوره رایگان

سلام،من آمنه‌ام، قبلا هم براتون داستان مهاجرتم رو نوشته بودم، همون‌طور که قبلاً براتون تعریف کرده بودم، چطور بعد از کلی تلاش، ریجکت‌ها و شب‌های خسته‌کننده، بالاخره پذیرش رشته Digital Economy رو گرفتم و حس فوق‌العاده‌ای داشتم.ولی امروز یه خبر دیگه بهم رسید که واقعاً منو سوپرایز کرد خانم محمدی از تیم سبزاپلای خبر داد که پذیرش دومم رو هم گرفتم، این بار برای ارشد رشته اقتصاد آزمایشی در دانشگاه اینسبروک – یکی از بهترین دانشگاه های اتریش! راستش رو بخواید، اصلاً فکر نمی‌کردم دوباره پذیرش بگیرم و اونم این‌قدر سریع. وقتی نامه پذیرش دوم رسید، یک لحظه خشکم زد و بعدش از هیجان نمی‌دونستم چی کار کنم:)رشته کارشناسی‌م اقتصاد نظری بوده و حالا با این پذیرش می‌تونم مسیرم رو توی ارشد ادامه بدم و از اون مسیر استراتژیک که سبزاپلای بهم پیشنهاد داده بود استفاده کنم.واقعا حس فوق‌العاده‌ای دارم که الان دو تا پذیرش دارم، حالا دارم همه شرایط دانشگاه ها و موقعیتشون رو میسنجم تا ببینم کدوم مسیر بیشتر به دلم می‌شینه و بعد کارهای نهایی برای ویزا و تحصیل رو انجام بدیم.این مسیر بهم یاد داد که مهاجرت فقط گرفتن مدرک و نمره زبان نیست؛ ترکیبیه از صبر، استراتژی و پذیرش اینکه کمک گرفتن از یه تیم حرفه‌ای نه تنها اشکال نداره، بلکه می‌تونه مسیرت رو خیلی سریع‌تر و درست‌تر پیش ببره.داستان اولین پذیرش من رو میتونی از لینک زیر بخونی👇🏻🇦🇹لینک دسترسی به داستان منبرای مشاوره رایگان با تیم دانشجویی اروپا و مشخص کردن مسیر واقعی و اصلیت روی دکمه زیر کلیک کنفرم مشاوره رایگان