من مهدیس هستم، ۳۴ سالمه و اهل رشت. کارشناسی مهندسی کامپیوتر رو با معدل ۱۷.۲ گرفتم و همیشه ادامه تحصیل در خارج از ایران یکی از چیزهایی بود که بهش فکر میکردم.
اتفاقاً حدود ۵ سال پیش یک بار تصمیم گرفتم جدیتر دنبالش کنم.
اون موقع با یکی از مؤسسات مهاجرتی وارد پروسه شدم و با کلی امید و هزینه شروع کردم. فکر میکردم وقتی یک مجموعه تخصصی رو انتخاب کردم، دیگه بخش سخت ماجرا رو سپردم به آدمهای باتجربه و فقط باید منتظر نتیجه باشم.
اما متأسفانه همهچیز اونطور که فکر میکردم پیش نرفت.
راهنماییهایی که گرفتم نتیجهای نداشت، برای من پذیرشی گرفته نشد و در نهایت تمام هزینه و زمانی که برای اون مسیر گذاشته بودم عملاً از بین رفت.
اون تجربه واقعاً ناامیدکننده بود.
بعد از اون، کلاً مهاجرت تحصیلی رو کنار گذاشتم. با خودم گفتم شاید این مسیر برای من نیست و بهتره دیگه دنبالش نرم.
چند سال گذشت.
تا اینکه دوباره این فکر برگشت سراغم.
این بار اما نمیخواستم مثل دفعه قبل بدون تحقیق تصمیم بگیرم. شروع کردم بیشتر درباره مؤسسات و آدمهایی که در زمینه اپلای فعالیت میکنن تحقیق کردن و تجربه کسانی رو که از این مسیر نتیجه گرفته بودن بررسی کردم.
در همین جستوجوها با سبزاپلای آشنا شدم.
چیزی که بیشتر از همه توجهم رو جلب کرد، تضمین بازگشت وجه بود. بعد از تجربه بدی که چند سال قبل داشتم، این موضوع برای من خیلی مهم بود و باعث شد با خودم بگم شاید این بار ارزش داشته باشه دوباره شانسم رو امتحان کنم.
از طرفی شرایط تحصیلیام هم هنوز مناسب بود.
معدلم ۱۷.۲ بود، سابقه تحصیلی مرتبط داشتم و از نظر زبان هم سطح خوبی داشتم؛ فقط آیلتسی که قبلاً گرفته بودم دیگه اعتبار نداشت.
پس تصمیم گرفتم دوباره از صفر شروع کنم.
این بار با تجربهای که از گذشته داشتم، با دقت بیشتری جلو رفتم. مدارکم بررسی شد، دانشگاههای مناسب انتخاب شدن و پرونده اپلای آماده شد.
یکی از چیزهایی که برای خودم مهم بود این بود که بعد از اون شکست قدیمی، بالاخره یک بار دیگه به خودم فرصت بدم.
هرچقدر هم سنم بالاتر رفته بود و ۳۴ سالم شده بود، ته دلم هنوز همون آدمی بودم که دوست داشت یک تجربه جدید از زندگی داشته باشه.
تا اینکه بالاخره بعد از مدتها انتظار، خبری که منتظرش بودم رسید:
پذیرش کارشناسی ارشد علوم کامپیوتر در آلمان.
لحظهای که نامه پذیرش رو دیدم، فقط به خود پذیرش فکر نمیکردم.
یاد ۵ سال قبل افتادم؛ زمانی که یک بار تمام تلاشم رو کرده بودم و با یک تجربه بد، کلاً این رویا رو کنار گذاشته بودم.
و حالا بعد از چند سال، دوباره برگشته بودم سراغ همون رویا و این بار با یک نتیجه واقعی.
شاید اگر اون تجربه بد هیچوقت اتفاق نمیافتاد، امروز اینقدر قدر این پذیرش رو نمیدونستم.
حالا دیگه ۳۴ سالگی برام معنی «دیر شدن» نمیده.
اتفاقاً حس میکنم شاید فقط زمان بیشتری لازم داشتم تا با تجربه بیشتر، انتخاب درستتری داشته باشم.
گاهی یک شکست فقط پایان یک مسیر نیست؛ میتونه باعث بشه وقتی دوباره شروع میکنی، این بار خیلی آگاهانهتر قدم برداری.
و برای من، این شروع دوباره بالاخره به پذیرش در آلمان رسید.
شما میتونید در مرحلهای اول با ما جلسه مشاوره رایگان داشته باشید و بعد از آن تصمیم به بستن قرارداد با شرایط ویژه و ثبت رسمی بگیرید:
لینک فرم مشاوره