مسیر علیرضا از دانشگاه مفید تا دانشگاه های ایتالیا

من کیمیا هستم، ۲۲ سالمه و کارشناسی علوم مواد خوندم.

از ترم های آخر دانشگاه، هر بار که با استادها درباره ادامه تحصیل صحبت می کردیم، تقریباً همه یه حرف مشترک می زدن؛ «با این معدل حیفه برای دانشگاه های خوب خارج از کشور اقدام نکنی.»

این حرف ها باعث شد جدی تر به مهاجرت تحصیلی فکر کنم. البته نه از اون مدل تصمیم هایی که یک شبه گرفته میشه. چند ماه فقط تحقیق می کردم؛ دانشگاه ها، کشورها، شرایط پذیرش و تجربه آدم هایی که این مسیر رو رفته بودن.

هرچی بیشتر می خوندم، بیشتر سردرگم می شدم.

یه پوشه روی لپ تاپم داشتم که اسمش رو گذاشته بودم «اپلای». داخلش پر بود از فایل های PDF دانشگاه ها، جدول مقایسه کشورها و یادداشت هایی که هر روز بیشتر می شدن. یه جایی رسید که خودم هم نمی دونستم دقیقاً دنبال چی هستم.

فقط می دونستم دلم می خواد توی آلمان درس بخونم.

چون هم کیفیت دانشگاه هاش برام مهم بود، هم اینکه رشته مهندسی توی آلمان جایگاه خیلی خوبی داره و بعد از فارغ التحصیلی فرصت های شغلی مناسبی وجود داره.

بعد از چند هفته تحقیق، به این نتیجه رسیدم که به تنهایی انتخاب دانشگاه کار راحتی نیست.

برای همین با سبزاپلای جلسه مشاوره داشتم.

یکی از چیزهایی که برام جالب بود این بود که برخلاف انتظارم، جلسه از معرفی دانشگاه ها شروع نشد.

اول درباره خودم صحبت کردیم.

اینکه چه درس هایی توی کارشناسی گذروندم، به کدوم شاخه علاقه دارم، هدفم فقط گرفتن مدرک نیست و دوست دارم بعد از تحصیل هم توی آلمان فرصت کار داشته باشم.

همونجا متوجه شدم خیلی از دانشگاه هایی که خودم انتخاب کرده بودم، اصلاً مناسب شرایطم نیستن و در عوض چند گزینه بهتر وجود داره که تا اون روز حتی اسمشون رو هم نشنیده بودم.

یکی از اون دانشگاه ها، دانشگاه فریدریش شیلر ینا بود.

از همون روز، آماده کردن پرونده شروع شد.

ترجمه مدارک، بررسی ریزنمرات، آماده کردن رزومه و انگیزه نامه... هر بار که یه مرحله تموم می شد، فکر می کردم حالا دیگه همه چیز آماده ست، ولی همیشه یه نکته جدید برای بهتر شدن پرونده پیدا می شد.

راستش من آدم نسبتاً وسواسی ای هستم.

حتی برای یه جمله از انگیزه نامه، چند بار نظر می دادم و دوباره تغییرش می دادم. دوست داشتم وقتی پرونده ارسال میشه، مطمئن باشم بهترین نسخه ایه که می تونستم ارائه بدم.

بعد از ارسال اپلیکیشن ها، انتظار شروع شد.

برای اینکه کمتر بهش فکر کنم، خودم رو با کلاس زبان آلمانی مشغول کرده بودم.

یه روز که از کلاس برمی گشتم، گوشیم زنگ خورد.

با دیدن اسم سبزاپلای،همون لحظه قلبم تندتر زد.
تماس رو جواب دادم.
بهم گفتن:

«کیمیا، تبریک! از دانشگاه Friedrich Schiller University Jena پذیرش گرفتی.»

اولین چیزی که گفتم این بود:
«جدی؟»
بعد چند ثانیه فقط خندیدم.

وقتی فایل پذیرش رو برام فرستادن و اسم دانشگاه رو بالای نامه دیدم، حس عجیبی داشتم.

نه فقط به خاطر اینکه از یه دانشگاه معتبر آلمان پذیرش گرفته بودم؛ بیشتر به خاطر این بود که دیدم تمام اون ساعت هایی که صرف درس خوندن، گرفتن مدرک B2 آلمانی، بالا نگه داشتن معدلم و آماده کردن پرونده کرده بودم، بالاخره نتیجه داده.

پذیرشم برای مقطع Master of Science در رشته Werkstoffwissenschaft (علوم و مهندسی مواد) بود؛ دقیقاً همون رشته ای که دوست داشتم توی یکی از کشورهای پیشرو در صنعت ادامه ش بدم.

وقتی خبر رو به خانواده م دادم، مادرم اولین کسی بود که گفت:

«پس بالاخره زحمتات جواب داد.»
به نظرم این جمله، بهترین توصیف اون روز بود.
چون واقعاً هیچ بخشی از این مسیر، یه شبه اتفاق نیفتاد.

از معدل ۱۹.۲ گرفته تا گرفتن مدرک B2 آلمانی، از ساعت هایی که صرف تحقیق درباره دانشگاه ها کردم تا انتخاب مسیر درست و آماده کردن پرونده، همه کنار هم باعث شدن امروز این نامه پذیرش دستم باشه.

الان هنوز مراحل مهمی دیگه ای باقی مونده، اما هر بار که نامه پذیرشم رو نگاه می کنم، یاد روزهایی می افتم که فقط داشتن این برگه، برام یک آرزو بود.

امروز اون آرزو، تبدیل به برنامه زندگی من شده.

شما هم می تونین برای مشاوره رایگان با سبزاپلای و شروع مسیر مهاجرت تحصیلیتون از لینک زیر اقدام کنید:

لینک فرم مشاوره رایگان با تیم سبزاپلای