2 تا پذیرش ارشد مهرانا از ایتالیا
اسمم مهراناست ، ۲۳ سالمه و کارشناسی مهندسی بهداشت حرفهای رو از دانشگاه شهید بهشتی با معدل ۱۷.۹۰ گرفتم.
از همون اوایل دانشگاه، میدونستم که میخوام ادامه تحصیلم رو خارج از ایران انجام بدم. برای همین سعی کردم از همون سالهای دانشجویی، قدمبهقدم خودم رو آماده کنم؛ روی درسام تمرکز کردم، معدلم رو بالا نگه داشتم و همزمان زبان انگلیسیم رو هم تقویت کردم.
از همون ابتدا، هدف اصلی من ایتالیا بود. یکی از دلایلی که این کشور رو انتخاب کرده بودم، فرصت استفاده از بورسیههای استانی بود؛ بورسیههایی که میتونستن بخش بزرگی از دغدغههای دانشجوها رو پوشش بدن. البته همیشه ایتالیا رو مقصد نهایی خودم نمیدیدم. بیشتر دوست داشتم از این فرصت به عنوان سکوی پرتابی برای ساختن آیندهم استفاده کنم و بعد از پایان تحصیل، مسیرم رو در کشور دیگهای ادامه بدم.
بزرگترین چالش من، نه رزومه بود و نه انتخاب کشور؛ زمان بود.
برنامهریزی اولیهم این بود که خیلی زودتر برای اپلای اقدام کنم تا بتونم در کال اول دانشگاهها، انتخابهای بیشتری داشته باشم. اما آماده شدن برای آزمون آیلتس بیشتر از چیزی که تصور میکردم طول کشید. دوست نداشتم صرفاً برای اینکه زودتر اقدام کنم، با نمرهای پایینتر امتحان بدم. ترجیح دادم زمان بیشتری بذارم و وقتی مطمئن شدم به نتیجه دلخواهم میرسم، آزمون رو شرکت کنم.
در نهایت موفق شدم آیلتس ۷.۵ بگیرم، اما قطعی اینترنت و شرایط سیاسی کشور باعث شد زمانم از دست بره. وقتی اردیبهشت با سبزاپلای قرارداد بستم، بخش زیادی از کالهای دانشگاههای ایتالیا بسته شده بود و طبیعتاً تعداد دانشگاههایی که میشد براشون اقدام کرد، نسبت به ابتدای سال خیلی کمتر بود.
راستش حتی چند بار با خودم فکر کردم شاید بهتر باشه یک سال صبر کنم؛ تا سال بعد، از همون کال اول برای دانشگاههای بیشتری اپلای کنم و شانس بیشتری داشته باشم.
اما نمیتونستم پیشبینی کنم که تا سال دیگه چه اتفاق هایی میوفته و ممکن اوضاع و شرایط مهاجرتم بدتر بشه. بعد از جلسه مشاوره و بررسی شرایط، تصمیم گرفتیم از همین فرصت باقیمونده استفاده کنیم و شانس خودمون رو امتحان کنیم.
مدارکم آماده شد، رزومه و انگیزهنامه با دقت تنظیم شد و برای دانشگاههایی که هنوز پذیرش داشتن، درخواستها ارسال شد.
بعد از اون فقط باید منتظر میموندم؛ انتظاری که شاید از خود فرآیند اپلای هم سختتر بود. هر روز ایمیلم رو چک میکردم و با خودم فکر میکردم نکنه دیر اقدام کردن باعث بشه امسال هیچ نتیجهای نگیرم.
اما خوشبختانه این نگرانیها دوام زیادی نداشت.
اولین خبر خوب از Sapienza University of Rome رسید. هنوز خوشحالی اون پذیرش برام تازه بود که مدت کوتاهی بعد، دومین پذیرشم هم از University of Udine اومد.
اون لحظه تازه فهمیدم که گاهی مهمتر از این که چه زمانی شروع میکنی، اینه که با برنامه و درست اقدام کنی. شاید اگر زودتر وارد این مسیر میشدم، گزینههای بیشتری برای انتخاب داشتم، اما حتی با وجود اینکه بخش زیادی از کالهای دانشگاهها بسته شده بود، باز هم تونستم دو پذیرش خوب از ایتالیا بگیرم.
الان میدونم که این فقط شروع مسیره. هنوز ویزا، مهاجرت و شروع یک زندگی جدید پیش روم قرار داره، اما خوشحالم که تصمیم نگرفتم فقط به خاطر دیر شدن، یک سال دیگه صبر کنم. گاهی استفاده از فرصتی که امروز داری، میتونه نتیجهای بهتر از منتظر موندن برای شرایط ایدهآل داشته باشه.
برای مشاوره رایگان با سبزاپلای روی لینک زیر کلیک کنید و اطلاعاتتون رو وارد کنید :
🔗لینک فرم مشاوره
از همون اوایل دانشگاه، میدونستم که میخوام ادامه تحصیلم رو خارج از ایران انجام بدم. برای همین سعی کردم از همون سالهای دانشجویی، قدمبهقدم خودم رو آماده کنم؛ روی درسام تمرکز کردم، معدلم رو بالا نگه داشتم و همزمان زبان انگلیسیم رو هم تقویت کردم.
از همون ابتدا، هدف اصلی من ایتالیا بود. یکی از دلایلی که این کشور رو انتخاب کرده بودم، فرصت استفاده از بورسیههای استانی بود؛ بورسیههایی که میتونستن بخش بزرگی از دغدغههای دانشجوها رو پوشش بدن. البته همیشه ایتالیا رو مقصد نهایی خودم نمیدیدم. بیشتر دوست داشتم از این فرصت به عنوان سکوی پرتابی برای ساختن آیندهم استفاده کنم و بعد از پایان تحصیل، مسیرم رو در کشور دیگهای ادامه بدم.
بزرگترین چالش من، نه رزومه بود و نه انتخاب کشور؛ زمان بود.
برنامهریزی اولیهم این بود که خیلی زودتر برای اپلای اقدام کنم تا بتونم در کال اول دانشگاهها، انتخابهای بیشتری داشته باشم. اما آماده شدن برای آزمون آیلتس بیشتر از چیزی که تصور میکردم طول کشید. دوست نداشتم صرفاً برای اینکه زودتر اقدام کنم، با نمرهای پایینتر امتحان بدم. ترجیح دادم زمان بیشتری بذارم و وقتی مطمئن شدم به نتیجه دلخواهم میرسم، آزمون رو شرکت کنم.
در نهایت موفق شدم آیلتس ۷.۵ بگیرم، اما قطعی اینترنت و شرایط سیاسی کشور باعث شد زمانم از دست بره. وقتی اردیبهشت با سبزاپلای قرارداد بستم، بخش زیادی از کالهای دانشگاههای ایتالیا بسته شده بود و طبیعتاً تعداد دانشگاههایی که میشد براشون اقدام کرد، نسبت به ابتدای سال خیلی کمتر بود.
راستش حتی چند بار با خودم فکر کردم شاید بهتر باشه یک سال صبر کنم؛ تا سال بعد، از همون کال اول برای دانشگاههای بیشتری اپلای کنم و شانس بیشتری داشته باشم.
اما نمیتونستم پیشبینی کنم که تا سال دیگه چه اتفاق هایی میوفته و ممکن اوضاع و شرایط مهاجرتم بدتر بشه. بعد از جلسه مشاوره و بررسی شرایط، تصمیم گرفتیم از همین فرصت باقیمونده استفاده کنیم و شانس خودمون رو امتحان کنیم.
مدارکم آماده شد، رزومه و انگیزهنامه با دقت تنظیم شد و برای دانشگاههایی که هنوز پذیرش داشتن، درخواستها ارسال شد.
بعد از اون فقط باید منتظر میموندم؛ انتظاری که شاید از خود فرآیند اپلای هم سختتر بود. هر روز ایمیلم رو چک میکردم و با خودم فکر میکردم نکنه دیر اقدام کردن باعث بشه امسال هیچ نتیجهای نگیرم.
اما خوشبختانه این نگرانیها دوام زیادی نداشت.
اولین خبر خوب از Sapienza University of Rome رسید. هنوز خوشحالی اون پذیرش برام تازه بود که مدت کوتاهی بعد، دومین پذیرشم هم از University of Udine اومد.
اون لحظه تازه فهمیدم که گاهی مهمتر از این که چه زمانی شروع میکنی، اینه که با برنامه و درست اقدام کنی. شاید اگر زودتر وارد این مسیر میشدم، گزینههای بیشتری برای انتخاب داشتم، اما حتی با وجود اینکه بخش زیادی از کالهای دانشگاهها بسته شده بود، باز هم تونستم دو پذیرش خوب از ایتالیا بگیرم.
الان میدونم که این فقط شروع مسیره. هنوز ویزا، مهاجرت و شروع یک زندگی جدید پیش روم قرار داره، اما خوشحالم که تصمیم نگرفتم فقط به خاطر دیر شدن، یک سال دیگه صبر کنم. گاهی استفاده از فرصتی که امروز داری، میتونه نتیجهای بهتر از منتظر موندن برای شرایط ایدهآل داشته باشه.
برای مشاوره رایگان با سبزاپلای روی لینک زیر کلیک کنید و اطلاعاتتون رو وارد کنید :
🔗لینک فرم مشاوره
در حال دریافت اطلاعات ...